icim acır
gunduzler yakar

geceler ateş dolu
yanar yüreğim har har

kıvılcımın da saklanmak
yummak atesi yuregimi
yuregimdekileri kul eylemek yakamoza inat
sus sevgilim
sustukca ates cogalacak

sarı bir sonbaharda
esen rüzgar körükledi ateşi
ömrümün sarı yaprakları
her biri anı
yaktı tek bir bakışın hepsini
yaktı hatıralarla geçmişimi

kapkara isin arasında
bakakaldım yok edişine bir aşkı
gozlerinin karasını sevmiştim en cok
oysa kara gozlerin ateşi yaktı
savurdu yaprakları kule cevirdi
sus artık
dur artık

dur deli gönül sus artık
haykırmak gereksiz
acın çaresiz
olsa ne olur aşkın benzersiz

toprak
bu kara toprak herseyin sonu
aldı ruhumu da sonunda
aldı seni de sonunda
ya ben bu dilsiz bedenle kaldım
bu renksiz dunya da
sensiz

su
su gibi akıp geçtin hayatımdan
önce aşkınla kavurdun sonra akıp geçtin
doyamadım sana, aşkına
doyamadım sensiz yaşayamadığım hiçbir ana
sen akıp gittin hayatımdan
buhar oldu tepemde bekliyor yağmaya aşkın

son bir fırtına
son bir boran
al artık beni de yanına

aşka nefret aşka haykırışa
tahammüllüm yok artık bu yaşayışa
al artık benide
yok et yokluğunda

susadım
bu kentte bu dunya da sana
susuz yaşatma beni